Turist yoğunluğu yalnızca seyahat sektörünün değil, yerel toplulukların ve geçim kaynaklarının da karşı karşıya olduğu en büyük sorunlardan biri olmaya devam ediyor. Fodor’s tarafından her yıl yayımlanan 2027 No List, seyahat planlarının yeniden değerlendirilmesi gereken 8 yeri belirliyor. Sıralamada artan ziyaretçi sayısının, çevresel baskının, konut sorunlarının ve yerel toplulukların ihtiyaçlarının turizmin yeniden değerlendirilmesini gerektirecek bir noktaya ulaştığı destinasyonlara dikkat çekiyor.
Listede sekiz destinasyon bulunuyor. Bu destinasyonlardan ikisi, Fodor’s tarafından daha önce yayımlanan listelerde de yer almıştı. Bali, özellikle atık yönetimi alanında yoğunlaşan aşırı turizmin yol açtığı yaygın çevresel zararlar nedeniyle 2025 listesine dahil edilmişti. Kyoto ise 2026 yılında aşırı turizmden etkilenmeye yeni başlayan destinasyonların yer aldığı Fodor’s listesine alınmıştı. İşte 2027 yılında gezginlerin seyahat planlarını yeniden gözden geçirmeyi düşünebileceği sekiz destinasyon:
Arnavutluk Rivierası, Arnavutluk
Arnavutluk, yaklaşık 10 yıldır Akdeniz seyahatlerinin keşfedilmemiş mücevheri olarak görülüyor ve genellikle seyahat konusunda bilgili kişilerin listelerinde kendine yer buluyordu. Ancak 2025 ve 2026 yılları, ülkenin geniş kitleler tarafından keşfedildiği yıllar oldu. Fodor’s verilerine göre Arnavutluk, 2025 yılında 12,47 milyon ziyaretçi ağırladı. 2026'nın ilk sekiz ayında ise ziyaretçi sayısında yüzde 5,3'lük bir artış yaşandı. Bu rakamlar, ülkenin 1991 yılında 47 yıllık diktatörlük yönetiminden ayrılmasından bu yana kaydedilen en yüksek seviyelere işaret ediyor. Avrupa Birliği üyeliğini hedefleyen ülkede bu sayıların artmaya devam etmesi bekleniyor.
Arnavutluk Rivierası, ülkenin en popüler destinasyonu konumunda. Haziran-eylül döneminde bölgedeki tatil beldeleri ziyaretçilerle dolup taşıyor. Ancak bu bölgelerde, artan turist akışının yarattığı yükü karşılayabilecek yeterli atık yönetimi ve atık su arıtma altyapısı henüz bulunmuyor. Bölge aynı zamanda hızla yükselen fiyatlar ve aşırı turizm sorunlarıyla da karşı karşıya. Altyapının yetersiz olması nedeniyle sunulan hizmetler, pek çok turistin beklentilerini karşılamıyor. Aşırı turizmin yanı sıra bölgede yolsuzluk karşıtı protestolar ve aşırı turizme yönelik protestolar da yaşandı.
Amalfi kıyıları, İtalya
Amalfi kıyılarına yer alan Amalfi, Positano ve sahil şeridindeki diğer gözde yerleşim yerlerinden geçen, uçurum kenarına yapılmış tek bir karayolu olan Strada Statale 163 Amalfitana üzerinden ulaşım sağlanıyor. Rapora göre trafikteki yoğunluk artık yönetilemez bir seviyeye ulaştı. Özellikle yoğun dönemlerde uzun araç kuyrukları oluşuyor ve trafik tamamen durma noktasına geliyor.
2022 yılında alternatif plaka uygulamasına dayanan bir trafik yoğunluğu sistemi devreye sokuldu. Ancak bu uygulama taksileri, otobüsleri ve mülk sahiplerini kapsamadığı için bildirildiğine göre sorunun çözümüne çok az katkı sağladı. Bölgenin en popüler kasabası Positano, 2023 yılında 132 bin 551 ziyaretçi ağırladı. Oysa kasabanın yalnızca 3 bin 729 sakini bulunuyor. Toplu taşıma araçları aşırı kalabalık; feribotlar için uzun kuyruklar oluşuyor ve otobüslerde yoğun sezonda yer bulmak mümkün olmuyor.
Bunun yanı sıra yerel halkın yaşam maliyetleri hızla yükseliyor ve konut fiyatları çoğu kişi için karşılanamaz hale geliyor. Bölgeden seyahat şirketi Luxama Travel'ın kurucusu Sarah Thompson, “Ev sahipleri, konutlarını Airbnb üzerinden kiralayarak uzun dönemli kiracılardan çok daha fazla gelir elde edebiliyor. Bu nedenle kendi evine sahip olmayan yerel halk, büyüdükleri kasabalardan uzaklaştırılıyor. Bu durumdan en çok da gençler etkileniyor" dedi.
Bali, Endonezya
2025 yılında Bali, yaklaşık 7 milyon yabancı ziyaretçiyle rekor kırdı. Bu rakam, bir önceki yıla göre yaklaşık yüzde 10'luk bir artış anlamına geliyor. Buna ek olarak adada 26,6 milyon ülke içi seyahat gerçekleştirildi. Bali, ciddi atık yönetimi eksikliği nedeniyle Fodor’s No List'te düzenli olarak yer alıyor. Bunun çarpıcı bir örneği, her sabah yaklaşık 06.00 ile 09.00 saatleri arasında adanın farklı noktalarındaki hava kalitesi sensörlerinin aynı kirlilik artışını kaydetmesi. Bunun nedeni, adanın çöplerini başka bir yere koyacak alan bulamadığı için yakması. Adadaki ince partikül kaynaklı hava kirliliği, Dünya Sağlık Örgütü'nün belirlediği kılavuz değerleri düzenli olarak aşıyor. Bazı zamanlarda kirlilik seviyesi önerilen miktarın iki katına kadar çıkıyor. Ancak atık yönetimi sorununu daha da ağırlaştıran başka bir mesele var. İklim krizinin etkisiyle Eylül 2025'te kaydedilen rekor yağışlar, Bali'de son 10 yılın en şiddetli sel felaketine neden oldu ve 18 kişi hayatını kaybetti.
Korsika, Fransa'ya bağlı ada
Korsika Adası, Fransa anakarası ile Sardinya arasında yer alıyor. Bir dönem Pisa'nın, ardından Cenova'nın yönetimi altında kalan ada, 1768 yılında Fransa'ya satıldı. Yaklaşık 200 yıl sonra Korsikalı ayrılıkçılar bağımsızlık mücadelesi veriyor. Adadaki yoğun turist akışı ve ikinci konutların sayısındaki büyük artışa sert tepki gösteriyorlar.
Korsikalıların çoğunluğu, İtalyancanın bir lehçesi olan Korsikaca (Corsu) konuşuyor. Ekim 2023'te ayrılıkçılar, çoğunluğu boş durumdaki tatil evleri olan 23 ikinci konutu bombaladı. Aşırı turizm ve trafik yoğunluğu giderek büyüyen sorunlara dönüşüyor. Artık yerel halkın da alışveriş yaptığı pazarlara malzemelerin ve temel ihtiyaç ürünlerinin ulaşması birkaç gün sürebiliyor. Raporda görüşlerine yer verilen yat şefi Patricia Clark, “Turist talebi nedeniyle stoklar tükendiğinde, yerel halk en sıradan ev ihtiyaçlarını karşılamak için bile alışveriş yaptığı düzenli mağazalara güvenemez hale geliyor" dedi.
Edinburgh, İskoçya
Aşırı turizmden etkilenen şehirlerde sıkça karşılaşılan sorunlardan biri, yerel halka hizmet veren işletmelerin yerlerini turistlere yönelik hediyelik eşya mağazalarına bırakması. Bu durum, 2026 yılında Fodor’s No List'te yer alan Paris'in Montmartre semtinde de yaşanıyor. Aynı sorun, Edinburgh'un eski şehir merkezinden tarihi kalesine uzanan ana güzergah olan Royal Mile'da da görülüyor. BBC News'un Temmuz 2025'te yaptığı sayımda, bu cadde boyunca 72 hediyelik eşya mağazası bulunduğu tespit edildi. Bu mağazalarda ekose kıyafetlerden Highland sığırı şeklindeki buzdolabı magnetlerine kadar pek çok ürün satılıyor.
Örneğin kuaförler ve bakkallar gibi yerel işletmeler başka bölgelere taşınmış durumda. Bu nedenle bölge sakinleri, en temel ihtiyaçlarını karşılamak için bile farklı mahallelere gitmek zorunda kalıyor. Tamamen aşırı turizme bağlanamasa da yerel ilkokula kayıt yaptıran öğrenci sayısında da ciddi bir düşüş yaşandı.
Avrupa'nın diğer pek çok bölgesinde olduğu gibi burada da sorunun temelinde turistlerin sürekli olarak aynı bölgelerde yoğunlaşması yatıyor. Birleşik Krallık Ulusal İstatistik Ofisi'nin (ONS) 2024 yılı verilerine göre Edinburgh'da Airbnb, Booking.com ve Expedia Group platformları üzerinden rezerve edilen konaklamalarda toplam 3,02 milyon geceleme kaydedildi. Bu rakam, İskoçya'daki tüm gecelemelerin yüzde 26,5'ine karşılık geliyor. Ağustos ayı ise yıl boyunca yapılan tüm rezervasyonların altıda birini oluşturdu.
Kyoto, Japonya
Kyoto, aşırı turizmden zarar görmeye başlamış bir destinasyon olarak 2026 yılında Fodor’s No List listesinde yer aldı. Tokyo, Kyoto ve Osaka’yı birbirine bağlayan altın rota üzerinde bulunan şehir, 2025 yılında, kayıtların tutulmaya başlandığı 1958 yılından bu yana en yüksek ziyaretçi sayısına ulaştı ve yaklaşık 63 milyon ziyaretçiyi ağırladı.
Kalabalıkların yanı sıra önemli sorunlardan biri de turistlerin davranış biçimleri. Kyoto’nun tarihi geyşa bölgesi Gion’da uygunsuz davranışlarda büyük bir artış yaşandı. Bunun sonucunda fotoğraf çekmek, kimonolara dokunmak, fazla yaklaşmak ve belirli dar sokaklara girmek artık yasaklandı.
Ngorongoro, Tanzanya
Ngorongoro, Doğu Afrika’nın yerli halklarından olan Masailere ev sahipliği yapıyor. Masailerin gelenekleri ve geçim kaynakları, yaşadıkları topraklara ve otlattıkları büyükbaş hayvanlara sıkı sıkıya bağlı. Ancak yaşadıkları koruma altındaki bölge, aşırı turizmin yarattığı ciddi baskı altında. Ngorongoro, bölgenin olağanüstü yaban hayatını görmek isteyen ziyaretçilerin akınına uğruyor. 2024-2025 döneminde bölgeyi ziyaret edenlerin sayısı 1,06 milyonu aşarak bir önceki yılın yaklaşık 900 bin kişilik ziyaretçi sayısının üzerine çıktı. Bölge halkı, tarımsal faaliyetlerinin yaban hayatını tehdit ettiğini ve tarım arazilerine zarar verdiğini iddia eden Tanzanya hükümetiyle süregelen bir mücadele içinde.
Sedona, Arizona, ABD
Sedona, 10 binden az sakini olmasına rağmen her yıl 3 milyon ziyaretçiyi ağırlıyor. Şehir, yaklaşık 6,4 kilometre genişliğinde ve 4,8 kilometre derinliğinde bir alana yayılıyor. Artan trafik yoğunluğunu kontrol altına almak amacıyla yürüyüş parkurlarının başlangıç noktalarına ücretsiz servisler konulmuş ve yeni yollar yapılmış durumda. Ancak en büyük sorun, kısa süreli kiralık konaklama yerlerinin bölgeyi adeta ele geçirmiş olması. Yerel halk, giderek daha fazla barınacak yer bulmakta zorlanıyor.
Rapora göre bu durum, Arizona eyalet meclisinin 2016 yılında SB1350 sayılı yasayı kabul etmesiyle daha da kötüleşti. Bu yasa, şehirlerin kısa süreli konut kiralamalarını kısıtlamasını engelledi. O dönemde bu düzenleme, yerel turizm açısından bir kazanım olarak değerlendirilmişti.
Raporda, konutların büyük bölümünün kısa süreli kiralamalara ayrıldığı topluluklara da dikkat çekiliyor. Aynı anda 16 kişiye kadar konaklama imkânı sunabilen bu evler, ciddi gürültü kirliliğine ve toplumsal yaşamın ve yerel hizmetlerin zayıflamasına neden oluyor.
Zillow verilerine göre, müstakil evlerin medyan fiyatı 2020-2022 yılları arasında yüzde 50'nin üzerinde arttı. Bugün ortalama bir evin fiyatı 891 bin dolara ulaşmış durumda. Sedona'da yaşayan pek çok kişi artık ev satın almayı veya kiralamayı karşılayamıyor. Mülk sahipleri, evlerini yerel öğretmenlere ya da ironik bir şekilde turizm sektöründe çalışanlara kiralamak yerine turistlere kiralamayı tercih ediyor.
Bu sekiz destinasyonun tamamı, dünyanın bugün ciddi aşırı turizm sorunları yaşayan bölgelerine dikkat çekiyor. Öyle ki gezginlerin, turizmin yerel halk üzerindeki dolaylı etkilerinin farkında olması gerekiyor. Bu etkiler, insanların kendi evlerinde ve yaşadıkları topluluklarda yaşamaya devam etme haklarını bile tehdit ediyor. Yerel halk yaşadığı bölgelerden uzaklaştırıldığında, bir süre sonra binlerce kilometre yol kat ederek tanımak ve paylaşmak için ziyaret ettiğiniz o yerin, geleneklerini ve kültürel dokusunu da kaybetmeye başlarsınız.