Bu sayıda yer verdiğimiz Replenit ve Donnerstag.ai, birbirinden uzak iki problemi çözüyor. Biri perakendede milyonlarca müşteri için “ne zaman, ne satılmalı?” kararını yapay zekaya bırakıyor diğeri şirketlerin finans departmanlarındaki fatura ve mutabakat süreçlerini otomatikleştiriyor. Ne var ki iki hikaye de son dönemin en can alıcı sorusuna çıkıyor: Şirketlerde işi artık kim yapacak, kararı kim verecek?
Replenit’in kurucusu İlyas Kürklü’nün yaklaşımı epey radikal. Ona göre yapay zeka karar alan bir iş gücü. Öyle ki şirketinde yeni bir çalışan talep eden yöneticinin önce o işin neden insan tarafından yapılması gerektiğini açıklaması gerekiyor.
İyzico’yu sattıktan sonra erken emekliliğe geçen ancak iki yılın sonunda yeni bir fikirle iş dünyasına dönen Barbaros Özbuğutu ise Donnerstag.ai’da aynı dönüşümde ‘sınır’ çiziyor. Finansal işlemlerde hata payına yer olmadığı için yapay zekaya her aşamada güvenmiyor. Onun kurduğu sistemde yapay zeka sözleşmeyi okuyup kuralları çıkarıyor, kesinlik gerektiren kontrolü insan yapıyor.
Aslında yapay zeka çağının şirketler açısından asıl meselesi de bu iki yaklaşımın arasında yatıyor. Tartışma artık “YZ kullanmalı mıyız?” noktasından çok ileride bir yerde: Hangi işi insana, hangisini yapay zekaya, hangisini deterministik yazılıma bırakacağız?
Sanayi devriminden bu yana şirketler işi tanımlayıp onu yapacak insanı aradı. Şimdi sıralama tersine dönüyor: İş tanımlanıyor, “Bunu yapay zeka yapabilir mi?” diye soruluyor, cevabın “hayır” olduğu yerde insan devreye giriyor.
Bu noktada, ilk sayımızdan itibaren yapay zeka evrenini okurlarımıza anlatan yazarımız Hande Ocak Başev moderatörlüğünde gerçekleştirdiğimiz yuvarlak masa toplantısına da değinmek isterim. İK yöneticileriyle yatırımın büyük çoğunluğu teknolojiye, çok daha azı insana giderken “yapay zeka ajanının sahibi kim, hatayı kim yakalar, boşa çıkan zaman nereye gider?” sorularına cevap aradık, ilgiyle okuyacağınızı düşünüyorum.