Türkiye bugün yalnızca ekonomik bir darboğazdan değil aynı zamanda derin bir stratejik yön arayışından geçiyor. Toplumun önemli bir kısmı hem günlük krizlerden hem de geleceğe dair belirsizlikten de yorulmuş durumda. İktidar partisinde çeyrek asra yaklaşan uzun yönetim döneminin doğal yorgunluğu var. Bir zamanlar reform, dönüşüm ve dinamizm üreten siyasi enerji giderek daha fazla mevcut düzeni koruma refleksine dönüşmüş gibi görünmekte. Muhalefet ise kendi içinde bölünmüş, savunmaya sıkışmış ve henüz topluma güçlü bir gelecek kadrosu ile güven veren bir vizyon sunabilmiş değil. Oysa dünya büyük bir yeniden yapılanma sürecine giriyor. Küresel ticaret yolları değişiyor, enerji güvenliği yeniden tanımlanıyor. Teknoloji rekabeti sertleşiyor, yapay zeka ekonomileri dönüştürüyor. ABD - Çin rekabeti yeni güç dengeleri yaratıyor, Avrupa güvenlik mimarisini yeniden kuruyor. Orta Doğu ve Körfez yeniden şekilleniyor. Türkiye’ye yeni bir kalkınma vizyonu ve bunu hayata geçirecek güvenilir liderlik ile yetkin kadrolar gerekli.
Karamsarlığa rağmen Türkiye’nin temel avantajları çok güçlü: Genç ve dinamik nüfus, girişimcilik kültürü, esnek özel sektör, gelişmiş sanayi altyapısı, savunma sanayinde oluşan ciddi kapasite, tecrübeli diplomasi geleneği, stratejik coğrafya ve çok yönlü insan sermayesi... Türkiye doğru yönetildiğinde küresel ölçekte de etkili bir ekonomik ve stratejik güç olabilir. Ancak bunun için günü kurtarmaktan ziyade 2030’u hedefleyen yeni bir yaklaşım gerekiyor. Yeni dönemde temel hedef rekabet gücü yüksek üretim ekonomisine geçmek olmalı. Daha fazla katma değerli sanayi, teknoloji üretimi, markalaşma, ihracat, lojistik altyapı…