Geçenlerde çok güzel bir tiyatro oyunu izledim, bir komedi, ismi yukarıda. Bu oyun türüne İngilizler pantomim diyor. Mimle karışmasın, burada ses var, hatta seyirciler bile işe karışıyor, oturdukları yerden bağırıyorlar, “Hey o aradığın defter, yatağın altında” falan. Sürekli bir kargaşa var, her dakika bir terslik oluyor, sonra toparlanır gibi oluyor hemen ardından bir küçük kriz daha. Bu oyun da adından anlaşılacağı gibi iyi planlandığı düşünülen ama yanlış giden bir tiyatro oyununu anlatıyor. Sürekli bir şeyler aksıyor, unutulan replikler, yıkılan duvarlar, tavandan düşen avizeler vs. Çok güldürüyor ama çıkınca düşünüyorsunuz bu kadar tersliği planlamak ve aksaklıkları aksatmamak müthiş bir organizasyon becerisi, takım oyunu ve bireysel maharet gerektiriyor. Tıpkı şu kavanoz dipli kaotik dünyada iş yönetmek gibi.
Gelin bir kaç “Yanlış Giden Oyun”dan ve sonuçlarından bahsedelim. Alınmak gücenmek yok, iyisiyle kötüsüyle bir kaç örnek vereceğiz, hepsi gözümüzün önünde oldu madem, bir kaç ders çıkaralım. İlk örnek Meta’dan gelsin: Metaverse. Hatırlıyorsunuz değil mi? Evet geçmişte kaldı, bugünleri göremedi ama kendisine 45 milyar dolar civarında bir yatırım yapıldı (bu girişimin başarısına gönül veren diğer şirketlerin yatırımları hariç), seyircilerin bir kısmı alkışlarken bir kısmı “Bu haliyle tutmaz bu iş, yapmaa!” diye bağırdı ama bir kere plan yapılmıştı, farklı senaryolara kimse yüz vermemiş, büyük vizyona sıkı sıkıya bağlanmışlardı. Henüz bunun bir mavi okyanus ütopyası mı yoksa bir distopik yatırım mı olduğunu bilmiyoruz ama sonuç ne olursa olsun alınacak ders var: Farklı senaryoları dikkate almadan atılan kocaman adımlar yarattıkları “hype” ile sadece ana yatırımcılarını değil ekosistemdeki diğer oyuncuları da tuzağa düşürebilir. Üzerinde sörf yapacağınızı düşündüğünüz dalganın altında epey su yutabilirsiniz.