Kredi sağlayan Luxury Asset Capital'in Manhattan ofisindeki klimalı bir odanın raflarını Hermès çantalar süslüyor. Tanesi yaklaşık 75 bin dolar değerindeki egzotik derili Mini Kelly'ler burada yer alıyor. Altı haneli rakamlara satılan elmas kaplı Birkin çantalar ve diğer sınırlı üretim parçalar da göze çarpıyor.
Hemen yakında, 50 bin dolara kadar alıcı bulabilen The Catcher in the Rye kitabının ilk baskısı duruyor. Bu eser, 200 bin dolardan fazla değere sahip bir Yoshitomo Nara çizimi dahil olmak üzere çağdaş sanat eserleriyle yan yana bulunuyor. Koridorun aşağısındaki kasalar ise özenle etiketlenmiş ve mühürlenmiş onlarca Rolex saat, elmas ve altın takıyı barındırıyor.
Üstelik bunların hiçbiri satılık değil. Bu eşyaların tamamı, hızlı nakit arayan aşırı zengin müşteriler tarafından rehin bırakılan teminatlar olarak bekliyor.
Denver merkezli Luxury Asset Capital, operasyonunu mahalledeki bir rehin dükkanının temel mekaniğiyle yürütüyor. Şirket bu işleyişi bir İsviçre bankasının gizliliğiyle harmanlıyor.
Müşteriler saatlerini, mücevherlerini, el çantalarını ve sanat eserlerini kısa vadeli krediler karşılığında rehin bırakıyor. Rücu edilemez yapıdaki bu krediler genellikle bir gün içinde finanse ediliyor.
Büyük bir serbest fonu yöneten bir müşteri, yüksek bir teminat tamamlama çağrısı aldıktan sonra ilginç bir adım attı. Eşinin 600 bin doların üzerinde değere sahip sekiz karatlık elmas yüzüğünü rehin bıraktı. Kredi sonunda geri ödendi ve yüzük iade edildi. Başka bir müşteri ise bir keresinde teminat olarak bir Emmy ödülü getirdi.
Servet yönetimi ve aciliyetin kesişimi
Lüks varlık kredileri, servet yönetimi ve aciliyetin kesişim noktasında yer alıyor. Nakit sıkıntısı çeken ancak varlık zengini olan müşteriler, yüksek kaliteli eşyalarını rehin vererek hızlı nakit elde ediyor.
Bu kişiler eşyalarını doğrudan satmak yerine bu yöntemi tercih ediyor. Geleneksel banka kredilerinin evrak işleri ve kişisel garantileriyle uğraşmak istemiyorlar.
Luxury Asset Capital Kurucusu ve CEO'su Dewey Burke konuyla ilgili şaşkınlığını gizlemeyerek, bize gelip bunu yapabileceğini bilmediğini söyleyen çok fazla insan olduğunu ve bunun inanılmaz bir durum olduğunu ifade etti.
2016 yılında kurulan şirket, ilk yılı içinde kârlılığa ulaştı. Şirket, son on yılda çevrim içi kredi platformu Borro başta olmak üzere marka portföyü üzerinden 1 milyar doların çok üzerinde kredi verdi. Bu operasyonlar New York, Palm Beach ve Beverly Hills'teki fiziksel lokasyonları da kapsıyor. Şirketin geçen yılki gelirinin 65 milyon dolar olduğu tahmin ediliyor.
Lüks varlıkları rotatif bir kredi limiti olarak kullanan müşteriler oldukça çeşitli. Bu kişiler arasında girişimciler, yatırımcılar, koleksiyonerler ve işletme sahipleri yer alıyor.
Bazıları saat dolu kasalarla gelirken, diğerleri el çantalarını bir gecede kargoyla gönderiyor. Giderek artan sayıda müşteri eşyalarına işletme sermayesi muamelesi yapıyor.
Müşteri alışkanlıklarına değinen Burke, saat müşterilerinden birinin Rolex ve Patek'te sürekli bekleme listelerinde olduğunu söyledi. Bu süreci, müşterilerin gelip bir saat üzerinden kredi çektiklerini, gidip yenisini aldıklarını ve bu döngüyü sürdürdüklerini belirterek anlattı.
Geleneksel sınırları aşan teminatlar
Esneklik, bu sistemin cazibesinin büyük bir parçasını oluşturuyor. Geleneksel bankalar genellikle menkul kıymet portföyleri veya gayrimenkul karşılığında kredi veriyor. Lüks varlık kredi kuruluşları ise geleneksel finans kurumlarının sınırlarını zorlayan çok daha geniş bir yelpazeyi finanse etmeye gönüllü.
Borro bugüne kadar oldukça sıra dışı eşyalar karşılığında kredi verdi. Bu teminatlar arasında Super Bowl yüzükleri, samuray kılıçları ve hatta Manhattan'ın merkezindeki bir park yeri bile bulunuyor.
Şirketin sunduğu teklif oldukça basit: Hız, gizlilik ve sıfır kişisel garanti. Müşteriler lüks teminatlarını rehin verip fonları hızlıca alıyor ve varlıklarını daha sonra geri kazanıyor. Geri ödeme yapılmazsa kredi veren eşyayı elinde tutuyor ve satıyor. Bu eşyalar genellikle Christie’s veya Sotheby’s gibi müzayede evleri aracılığıyla alıcı buluyor.
Son on yılda el çantaları en hızlı büyüyen kategorilerden biri olarak öne çıktı. Hermès Birkin ve Kelly çantaları, ikincil piyasada rutin olarak yüz binlerce dolara alıcı buluyor. Özellikle egzotik veya özel yapım versiyonlar büyük ilgi görüyor.
Borro'nun Beverly Hills'teki müşterilerinden biri, üretilmesi için neredeyse bir yıl beklediği özel sipariş bir çantayı teminat gösterdi. Müşteri, bu Hermès Mini Birkin çanta karşılığında yaklaşık 30 bin dolar borç almak için hizmeti kullandı.
Parça için yaklaşık 33 bin dolar ödemişti ve ikincil piyasada 50 bin dolardan fazla teklif almıştı ancak onu elinde tutmak istiyordu.
Müşteri bu durumu, onu satmak istemediğini, bir Hermès çantaya sahip olmanın her gün karşınıza çıkan bir fırsat olmadığını vurgulayarak açıkladı.
Bunun yerine krediyi, yenileyip satmayı planladığı bir mülkün tadilatını finanse etmek için kullandı. Kredinin işlevini ise kendisine diğer tarafa geçmesi için bir köprü kredisi sağladığını söyleyerek değerlendirdi.
Londra merkezli bir başka işletme sahibi de benzer bir yönteme başvurduğunu anlattı. İşletmelerini finanse etmeye yardımcı olmak için defalarca elmas kaplı Birkin çantalar ve Van Cleef & Arpels mücevherler karşılığında borç aldığını belirtti. Bir keresinde eşyaları bir gecede kargoya verdiğini ve fonları saatler içinde aldığını kaydetti.
İngiliz müşteri, dolabında duran elmas Birkin çantaların kendisine varlıkların kullanılmadan beklemesine izin vermek yerine gelir elde etme fırsatı verdiğini dile getirdi.
Tarihsel kökler ve modern alternatif
Lüks varlık teminatlı kredilendirme elbette yeni bir kavram değil. 14'üncü yüzyılda Medici ailesi, Floransa'da zengin müşteriler için modern bankacılık uygulamalarına öncülük etti. Aile aynı zamanda alt gelir grubu için rehin dükkanları işletti. Bugün ise bu sistem, geleneksel rehin dükkanlarına ve özel bankalara üst düzey bir alternatif olarak pazarlanıyor.
İş modelinin tezinin basit olduğunu söyleyen Burke, temel amacın güvenilir bir alternatif sunmak olduğunu belirtti. Geleneksel olarak lüks varlıklara nasıl değer biçeceğini bilmeyen bankalara karşı güvenilir bir kredi seçeneği yarattıklarını vurguladı.
Burke, bankaların ne bilmediklerini bilmemeleriyle ünlü olduklarını ifade etti. Bankaların tutumunu, eğer gayrimenkul veya pazarlanabilir menkul kıymetler değilse bunu sıfır olarak yazacaklarını söyleyerek eleştirdi.
Bu kredilerin bir diğer cazip tarafı ise rücu edilemez olmaları. Müşteri borcunu ödemezse, şirket eşyayı elinde tutuyor ve satıyor. Herhangi bir kredi kontrolü veya gelir doğrulaması yapılmıyor ve ödemeler genellikle aynı gün içinde gerçekleşiyor.
Luxury Asset Capital şu anda Denver, New York, Los Angeles ve Florida'da ofisler işletiyor. Borro sayesinde ABD'nin 50 eyaletinin tamamında müşterilere sahip bulunuyor.
Gelir rakamlarını açıklamayı reddeden Burke, firmanın kredi defterinin son on yılda yaklaşık 25 kat büyüdüğünü söylüyor. Borro 5 milyon dolara kadar kredi verebilmesine rağmen, tipik krediler ortalama 15 bin dolar ile 20 bin dolar arasında değişiyor.
Maliyetler ve finansal yapı
Bu krediler, kredi verenler için oldukça kazançlı olabiliyor. Çoğu kısa vadeli olan krediler genellikle 30 ila 120 gün sürüyor. Yine de birçok müşteri bunları uzatıyor veya yeniliyor ve lüks varlıkları etkili bir şekilde rotatif kredi limiti olarak kullanıyor.
Burke'ün aktardığına göre Borro, aylık bazda düşük tek haneli rakamlarda faiz talep ediyor. Buna sigorta ve depolama gibi ek maliyetler de yansıtılıyor. Bazı durumlarda bu eklentiler, kısa vadeli krediler için toplam borçlanma maliyetini aylık yüzde 5 civarına çıkarabiliyor.
Bu seviyede, müşteriler yüzde 60'a yaklaşan yıllık oranlarla karşı karşıya kalabiliyor. Ancak krediler genellikle yıllar yerine aylar üzerinden ölçüldüğünden, müşteriler maliyeti hız ve esneklik için bir takas olarak görüyor. Kredi verenler için ise özellikle yüzde 74 civarındaki tekrarlayan borçlanma oranları göz önüne alındığında getiri hızla katlanabiliyor.
Burke'e göre kredi-değer oranları varlığa bağlı olarak genellikle yüzde 40 ile yüzde 65 arasında değişiyor. Bu oran Rolex saatler gibi daha likit kategorilerde yüksekken, daha özel varlıklarda düşüyor. Bu durum Bank of America gibi özel kurumlarla da paralellik gösteriyor. Onlar da üst düzey sanat koleksiyonları için borçlanmayı genellikle değerlendirilen adil piyasa değerinin yüzde 50'si ile sınırlandırıyor.
Kategorinin büyümesi, zengin bireylerin lüks varlıklara bakışındaki daha geniş bir değişimi yansıtıyor. Varlıklar artık sadece koleksiyon veya statü sembolü olarak değil, aynı zamanda finansal araçlar olarak görülüyor.
Altın ve değerli metallerin fiyatı geçen yıl artarken, Borro külçe ve madeni para getiren müşterilerde önemli bir artış gördüğünü belirtiyor. Mücevher, saat ve elmas firmanın en büyük kategorileri olmaya devam ediyor. Bunları el çantaları, sanat eserleri ve diğer koleksiyon ürünleri izliyor.
İki kademeli pazar yapısı
Borro gibi butik kredi kuruluşlarını geleneksel bankalardan ayıran şey sadece hız değil, aynı zamanda finansal yapı. Bank of America Sanat Hizmetleri Genel Müdürü ve Başkanı Drew Watson, mevcut durumu iki kademeli bir pazar olarak tanımlıyor.
Watson'a göre bir yanda genellikle daha yüksek oranlarda ve geniş bir varlık yelpazesi karşılığında rücu edilemez krediler veren butik kurumlar yer alıyor. Diğer yanda ise sadece sanat eseri veya diğer lüks varlıklarla değil, müşterinin daha geniş bilançosuyla desteklenen rücu edilebilir krediler veren özel bankalar bulunuyor.
Bank of America'nın yaklaşık on yıl önce oluşturulan sanat eseri kredi programı genellikle özel bir kitleyi hedefliyor. Uluslararası düzeyde tanınan ve 10 milyon dolar veya daha yüksek değere sahip koleksiyonları olan müşterilere odaklanılıyor.
Minimum kredi boyutları tarihsel olarak 5 milyon dolar civarında başlıyor ve kredi-değer oranları genellikle değerlendirilen adil piyasa değerinin yüzde 50'si civarında sınırlandırılıyor. Krediler daha sonra genellikle bir ila üç yıl süren yenilenebilir kredi limitleri olarak yapılandırılıyor.
Bu krediler genellikle tek haneli rakamlarla fiyatlandırılıyor. Sigortalama süreci yaklaşık 60 gün sürebiliyor ancak bir kredi limiti oluşturulduğunda, müşteriler ihtiyaç duydukça bu hesaptan para çekebiliyor.
İki segmentin birbirinden oldukça farklı olduğunu söyleyen Watson, bankanın genellikle çok büyük bilançolara ve çeşitlendirilmiş koleksiyonlara sahip müşterilere kredi verdiğini aktardı. Butik kredi kuruluşlarının ise aksine rücu edilebilir bir kredinin seçenek olamayacağı daha küçük müşterilere hizmet verdiğini vurguladı.
Lüks varlık kredileri, geniş özel bankacılık sistemine kıyasla seçkin bir niş alan olarak kalmaya devam ediyor. Ancak yeniden satış piyasaları derinleştikçe ve alternatif varlıklar çoğaldıkça, üst düzey eşyalar giderek daha fazla sadece birer statü sembolü olarak görülmüyor. Aynı zamanda bilanço araçları olarak değerlendiriliyor.
Zamanlamanın değerleme kadar önemli olabildiği bir piyasada bir Rolex, bir Birkin veya müzeye layık bir tablo artık sadece bir zevk unsuru değil. Bunlar aynı zamanda bir sonraki yatırım fırsatı için hazırda bekleyen bir finansal kaynak işlevi de görüyor.