2000’lerin başında Britanya’da çalışan her 65 yaş üstü kişi başına 10 kadar genç çalışan düşüyordu. Bugün bu sayı yalnızca iki. Bunun nedeni, yaşlı çalışanların iş hayatında daha uzun süre kalması ve gençler için işe başlamanın giderek zorlaşması. Ülkenin Ulusal İstatistik Ofisi verilerine göre 65 yaş ve üzerindeki çalışan Britanyalıların sayısı bu yılın başlarında 1,7 milyonu aştı. Daha iyi sağlık koşulları emekliliği geciktirirken, hayat pahalılığının yarattığı baskılar da baby boomer kuşağından insanların biraz daha uzun süre çalışmaya devam etmesine neden oldu. Çoğu resmi emeklilik yaşını geçmiş olan bu grubun istihdam oranı rekor seviyede.
İdeal bir dünyada bu durum, birden fazla kuşağın bilgi ve deneyimlerini özgürce paylaşabildiği bir iş gücü yaratırdı. Ancak Birleşik Krallık, İngiltere Merkez Bankası’nın “az işe alım, az işten çıkarma” olarak nitelendirdiği bir işgücü piyasasından muzdarip. Bu da gençleri dışarıda, iş piyasasına girmekte zorlanan bir konumda bırakıyor.
Resmi verilere göre genç işsizliği, 10 yılı aşkın sürenin en yüksek seviyesine yakın. Bu sırada giriş seviyesi işler ciddi biçimde azaldı. Birleşik Krallık’ta NEET krizi olarak adlandırılan durum kapsamında, 16-24 yaş arasındaki yaklaşık bir milyon kişi ne çalışıyor ne de eğitim görüyor. Ülkenin İşçi Partisi hükümeti sorunu anlamaya çalışıyor ancak genç işçi çalıştırmanın maliyetini artırmakla suçlanıyor.
Zincirleme etki
Zayıf ekonomik büyüme ve istikrarsız küresel ortam, işverenleri yeni çalışan almaktan çekinir hale getirdi. Lancaster Üniversitesi’ndeki Work Foundation’ın direktörü Ben Harrison’a göre daha az sayıda iş fırsatı ortaya çıktığında, emekliliği erteleyen çalışanların gençler için kaç yeni iş yaratıldığı üzerinde zincirleme bir etkisi olabilir. Genç işsizliği krizi, gençler için asgari ücretli işlerin sübvanse edilmesini sağlayan bir programı genişleten ve mesleki eğitim yoluyla iş hayatına geçiş yollarını yeniden düzenleme planlarını açıklayan Birleşik Krallık Başbakanı Andy Burnham’ın öncelikleri arasında.
Partinin sol kanadındaki bazı isimler, kuşaklar arasındaki adaletsizlik olarak gördükleri durumu ele almak için hükümetin daha ileri adımlar atmasını istiyor. İşçi Partisi’ne yakın bir düşünce kuruluşu olan Institute for Public Policy Research’ün yakın tarihli bir raporu, hükümetten vergileri genç çalışanlardan emeklilere doğru kaydırmasını; bunun için de mülkleri ve diğer servet unsurlarını hedef almasını istedi.