Aalo Atomics’in Teksas’ın Austin kentinin güneyinde bulunan 3 bin 700 metrekarelik fabrikasında işçiler 1,5 cm kalınlığındaki çelik levhaları yavaşça büküp yuvarlayarak 3,6 metre genişliğinde silindirler haline getiren makinelere taşıyor ve daha sonra bunları kaynaklayarak 7,6 metre yüksekliğinde kazanlar haline getiriyor. Bunlar harici yükleniciler tarafından daha ucuza üretilebilirdi. Ancak Aalo’nun kurucu ortağı ve CEO’su Matt Loszak, her bir kazan sonunda 10 megavatlık (MW) bir nükleer fisyon (füzyonun tersi olarak bir atomun iki küçük atoma bölünmesi) reaktörünün iç parçalarını içereceği için bu işi şirket dahilinde yapmak istiyor. Bu Aalo-1 reaktör ünitelerinin beşi birlikte çalışarak tek bir 50 MW’lık elektrik türbinine güç sağlayacak–bu da büyük bir veri işleme merkezinin veya 45 bin konutun ihtiyacını karşılamaya yetecek enerji demek.
“Bu kağıt üzerinde bir reaktör değil inşa ediliyor” diyor şu anda üçüncü yeni girişimini kurmuş olan 35 yaşındaki Kanadalı mühendis Loszak. Ağustos ayında Aalo, ABD Enerji Bakanlığı’na bağlı Idaho Ulusal Laboratuvarı’nda iki dönümlük bir alanda temel atma törenini gerçekleştirdi. Amaç 4 Temmuz 2026’ya kadar “kritiklik” seviyesine ulaşmak. Bu tarih, Amerika’nın 250’nci kuruluş yıldönümü ve Başkan Donald Trump’ın en az üç ABD’li yeni girişimin gelişmiş nükleer reaktör tasarımlarının çalıştığını kanıtlaması için belirlediği son tarih. Aalo, kritiklik seviyesine ulaşmak için hazır nükleer yakıt çubuğu düzeneklerini bir kazana yükleyecek ve ardından kendi kendini sürdüren bir nükleer fisyon zincirleme reaksiyonunu başlatacak.